►Burgundowa koszula

What nobody tells people who are beginners — and I really wish someone had told this to me . . . is that all of us who do creative work, we get into it because we have good taste. But there is this gap. For the first couple years you make stuff, and it’s just not that good. It’s trying to be good, it has potential, but it’s not.

But your taste, the thing that got you into the game, is still killer. And your taste is why your work disappoints you. A lot of people never get past this phase. They quit. Most people I know who do interesting, creative work went through years of this. We know our work doesn’t have this special thing that we want it to have. We all go through this. And if you are just starting out or you are still in this phase, you gotta know it’s normal and the most important thing you can do is do a lot of work. Put yourself on a deadline so that every week you will finish one story.

It is only by going through a volume of work that you will close that gap, and your work will be as good as your ambitions. And I took longer to figure out how to do this than anyone I’ve ever met. It’s gonna take awhile. It’s normal to take awhile. You’ve just gotta fight your way through.

 Ira Glass

 

Dzień jak co dzień, sprawdzam pocztę, fb i pojawia się myśl... a co z moim blogiem? Jej, tak dawno tam nie zaglądałam. Z sentymentem przejrzałam posty, niektóre bardziej inne mniej udane. Mimo wszystko miło się ogląda rzeczy o których istnieniu się zapomniało :). Krótko mówiąc nie mam zbyt dużo czasu i możliwości na uaktualnianie strony. Co robię? Spełniam marzenia :D, studiuje i generalnie trochę się zmieniło od czasów liceum. W wakacje na pewno dam sobie czas na pobawienie się w "małego Artystę" i zmaterializuje trochę pomysłów które sobie skrzętnie zbieram.

Koszula wymusiła na mnie zrobienie tych kolczyków. Są nieidealne, wiem. Ale w tym cały urok :). Są moje, własnoręczne i to wystarczy :). Wybaczcie jakość. Obecny telefon nie ma smykałki do robienia dobrych zdjęć w zbliżeniu.

It's not so Bad day :)

►Morskie fale

Zbyt często ludzie poświęcają miesiąc, rok, nawet całe życie, goniąc za niewłaściwymi sprawami, wspinając się po niewłaściwych drabinach. Pracują z ekstremalnym wysiłkiem, ale to nie prowadzi ich tam, gdzie chcieliby być.

dr Mani

Czy wam też czasami wydaje się, że ciągle za czymś biegniemy, a kiedy już dotrzemy do upragnionego celu czujemy małe rozczarowanie...? Ciągle to nie jest "to". Tak jakbyśmy ciągły głód, chcieli uśmierzyć jedną bliżej nieokreśloną acz wykreowaną w naszej wyobraźni rzeczą. Samo poszukiwanie stanie się dla nas tak istotną sprawą, że nie poczujemy i nie docenimy smaku pozostałych potraw bo wciąż będziemy nienasyceni a później głodni. A na samym końcu, staniemy i jak zawsze pomyślimy "jaki za mnie głupi człowiek, czemu wcześniej tego nie zauważyłem?". To jest genialny moment, takie katharsis: wkurza, wzrusza i oczyszcza zarazem :D. Nie pozwólmy naszemu mózgowi nakręcić się wokół jednej sprawy! Cokolwiek to jest: kompleksy, trudności życiowe, zakochanie, chęć zaimponowania, zwrócenia uwagi. Czy faktycznie warto poświęcać swój naprawdę cenny czas goniąc za takimi rzeczami? Czy to czyni nas osobami którymi chcemy być? No, moi drodzy, nie oszukujmy się! 
Ostatni morski akcent na zakończenie lata i wakacji. Dla mnie jeszcze kilkanaście wolnych dni zostało, chociaż powyższy post odnosi się też trochę do mojego stanu umysłu (więc mam co robić). Potrzebuję nowej dawki energii na ten rok. Spełniam w końcu swoje marzenia! No i nie sądzicie, że zdjęcia wyszły całkiem klimatycznie? Nie sądziłam, że stara gazetka z H&M może się na coś przydać ;p.

 

Mate.o Akustycznie
Usiądź przy mnie

►Sarkastyczny kubek

Całkiem spokojnie szedłem sobie ulicą w biały dzień. 

A potem bruk nagle stanął dęba i uderzył mnie prosto w twarz.
Eleonora Ratkiewicz, Paradoksy młodszego patriarchy

Czasy licealne już za mną i niestety coraz częściej czuję pod jakim kloszem żyłam i co to znaczy beztroska. Życie nie jest tak czarno-białe jak mi się kiedyś wydawało a wybory zawsze wymagają poświęcenia czegoś na czym Ci zależy. I kiedy ma się już ochotę uderzyć kogoś... krzesłem... w twarz możemy sięgnąć po jakże piękny zabieg literacki jakim jest sarkazm :).
Koszulka z tym motywem podbiła wasze serca, a dziś czas na kubek. Prezent dla przyjaciółki. Marker Sharpie (myślałam, że będzie się lepiej trzymał powierzchni kubka... Mimo wypalenia w piecu złazi przy myciu :|. Jakieś sugestie, jak utrwalić napis?)
 

Beksa.

►Egipskie klimaty

Jest ważne, żeby planować swoją pracę, operacje, ale w trakcie pracy myślenie o czasie zabija koncentrację, kreatywność i efektywność. Czas i umysł są ze sobą nierozerwalnie związane. Żyjemy uwięzieni w czasie, pod jarzmem przymusu, który każe naszemu umysłowi żyć niemal wyłącznie wśród wspomnień i oczekiwań. Stąd niekończące się pochłoniecie przeszłością i przyszłością oraz niechęć do tego, żeby oddać należną cześć obecnej chwili i pozwolić jej być.

Eckhart Tolle, Potęga teraźniejszości

Mamy upragnione wakacje, czas upałów i 'słodkiego' leniuchowania. Tyle bardziej nieokreślonych planów, wymarzonych doznań które miały mieć miejsce w TE dni. I teraz każdy robi rachunek sumienia pytając się czy faktycznie plany dążą do realizacji a nasz czas jest pożytkowany na rzeczy na które nie mieliśmy go wcześniej. Najtrudniej jest zacząć, później przychodzi stan 'flow' i życie staje się piękniejsze :D. Jeżeli ktoś pierwszy raz spotkał się z tym hasłem odsyłam do wiki^. Genialny stan, który pojawia się u mnie najczęściej przy sutaszu lub lekturze jakiejś lekkiej książki. To właśnie te chwile kiedy koncentracja, kreatywność i efektywność działają na najwyższych obrotach a czas staje się wymiarem niepoliczalnym i takim, który nas nie dotyczy :). Więc na nadchodzące dni życzę Wam łatwości we wprowadzaniu się w stan flow i umiejętności czerpania przyjemności z chwili obecnej a nie tylko zbierania wspomnień cykając miliony zdjęć.

dla kobiet ;)

Esther Perel: The secret to desire 

in a long-term relationship.

►Szmaragdowy opal

Samo działanie jest wartością. Twoja wartość znika, gdy rezygnujesz z chęci do zmian i doświadczania życia. Masz jednak wybór, dokonaj go i poświęć mu się. 

Czyny te dadzą ci nową nadzieję i poczucie celu.

 Eragon, Christopher Paolini

 Masz wybór! Nienawidzę takich fragmentów, które uświadamiają mi to jak jestem leniwa. Działanie jest wartością, daje tyle pozytywnej energii, motywacji i określa cel do którego dążymy a mimo to bez silnej chęci i wręcz poświęcenia nic z tego. Natura człowieka oczekuje natychmiastowych rezultatów przy minimalnym wysiłku. I chociaż wszyscy wiedzą "praktyka czyni mistrza" większość jest tak skupiona na końcowym efekcie, że nie zauważa wartości drogi która wiedzie do postawionego celu. Nie widząc szybkich zmian, rezygnujemy. Przyznaj się, ile razy Tobie się tak zdarzyło? Kiedyś czytałam, że młodzież nie lubi się uczyć bo jest zbytnio skoncentrowana na tym co mają umieć a nie widzą przyjemności w samym procesie uczenia. Czytając to pewnie właśnie zaśmiałeś się w myślach "czerpać przyjemność z procesu uczenia się, przecież te słowa się wykluczają...na pewno dla nastolatka". A może jednak? Nawet nie zdajemy sobie sprawy jak dużo zależy od nastawienia. Prosty przykład. Rozsądek mówi "regularna aktywność fizyczna jest świetną sprawą i nie wymaga aż tak dużego poświęcenia, bo cóż to jest 30 min, 50 min dziennie? A później ciało jak marzenie". Jak to się najczęściej kończy większość z Was wie :). A jakby się tak pokochało te codzienne treningi od pierwszego dnia? I szczere uczucie dodałoby nam chęci do działania (mimo tego,że rozum i ciało pamiętają ile energii to kosztuje i będą systematycznie nam o tym przypominały). Będzie to problem tylko do czasu wyjścia ze swojej strefy komfortu (trudne początki), później przyzwyczajenie zrobi swoje :D. Idealny przepis na sukces, więc działajmy! I tym pozytywnym akcentem kończę, zostawiam temat do przemyślenia i idę celebrować pierwsze dni lata (i mam nadzieję, ostatnie dni mojego przeziębienia...).
Coś innego, dziwnego? O gustach się nie rozmawia ;p. Wpadłam na pomysł żeby do kolczyków sutaszowych wprowadzić nieco decoupage o motywach kamieni szlachetnych. A, że najbardziej efektownym jeżeli chodzi o ilość refleksów i kolorów jest opal to... nie wiem co o tym sądzić ale ma to chyba jakiś urok ;). Oceńcie sami.

 

Letni chill...
Slow It Down

►Gołębica

Musisz zachować wolność, w niej bowiem kryje się twoja prawdziwa potęga i moc: 

zdolność podejmowania wyborów niezależnie od woli przywódców i królów. 

Eragon, Christopher Paolini

Witam was moi drodzy po niezwykle długiej przerwie. Tłumaczenie kolejny raz dlaczego posty piszę z taką a nie inną częstotliwością nie ma większego sensu więc ominę ten wątek, każdemu wyjdzie to na dobre :). Aktualnie czytam Eragona i nie mogę wyjść z podziwu, że pierwsze pracę nad tą książką Christopher zaczął w wieku 15 lat. Który dzieciak w tym roku ma ambicje żeby napisać coś więcej niż wypracowanie do szkoły? I to jeszcze w całkiem niezłym stylu, bo budowanie scen i fabuły poszło mu bardzo dobrze. Mając tą świadomość, czytając niektóre fragmenty stwierdzam, że albo ja jestem kiepskim humanistą albo ten autor ma najprawdziwszy talent (pewnie oba spostrzeżenia są trafne ;p). Ponoć książki wpływają na zasób słów i składnie, którą się posługujemy oraz pomagają zachowywać poprawną pisownie. Wierzę w to szczerym sercem... tylko dlaczego czasami czuję się wyjątkiem od reguły? Nie pozostaje mi nic tylko mieć nadzieję, że kiedyś będę mogła się podpisać pod tą "złotą myślą".
Natchniona ostatnimi wydarzeniami czyli bierzmowaniem oraz uroczystością Zesłania Ducha Świętego postanowiłam stworzyć drobny podarunek dla kilku bliskich mi osób, które miały okazję przyjąć w tym roku ten sakrament. Oczywiście wszystko było zrobione po fakcie (wena czasu nie wybiera), ale mam nadzieję, że to drobne opóźnienie nie miało większego znaczenia. Ich kształt jest wzorowany na bazie mojego wisiorka, do którego mam ogromny sentyment. Dostałam go w 2kl. podstawówki na pierwszym wyjeździe rekolekcyjnym i towarzyszy mi do dziś. Niestety z ułamanym skrzydłem ale cóż poradzić, 11 lat użytkowania robi swoje :). Jakby ktoś natrafił gdzieś na taki egzemplarz, proszę o info! Chętnie zaopatrzę się w model zapasowy.A te oto podarki wykonane są z masy solnej, pomalowane białą farbą akrylową, złotą oraz werniksem. Piórka gołębicy (żadne zwierze nie ucierpiało przy realizacji tego projektu ;p) i cytaty... tak od serca :). 

 

Trochę na temat różnych

 ciekawych badań prowadzonych

 na całym świecie badania.net

Enjoy ;)

►Happy Birthday!

Nie o to chodzi, że każdy dzień jest czystą kartką. 

Owszem – jest. I co z tego, skoro ty masz ciągle ten sam charakter pisma… 

Pomyśl o tym

Po.Pierwsze.Ludzie

Dawno mnie tu nie było... głównie z powodu, że ostatnio moje myśli skupiają się bardziej na tym "jak wbić do głowy rzeczy w taki sposób żeby już z niej nie wylatywały przy pierwszym lepszym odpoczynku". Jak ktoś ma jakieś genialne (i wypróbowane) sposoby na w.w problem, chętnie je przetestuje ;p Natomiast co do bogactwa językowego to o ile romantyczne wieczory spędzam z jakże inteligentnym i ku zdziwieniu oszczędzającym w słowach Hrabią Monte Christo (czego nie można powiedzieć o Aleksandrze Dumasie) to wcześniejszą część dnia poświęcam orientalnemu językowi Angielskiemu. Jak wiecie szkolnictwo polskie tak pięknie kreuje rzeczywistość, że jest geniuszem w wegetacji i "efektywnym" spędzaniu czasu. W tym przypadku czasami bardziej pasowało by słowo "efektowne", szczególnie na przerwach. Blef leje się z każdej strony... nauczyciele ponoć nauczają a nie tylko prowadzą lekcję, a uczniowie się edukują... To co słyszy się na co dzień (na ulicach, w pogawędkach) to tylko pozory, które młodzi stwarzają żeby nie ujawnić jak wielka wiedza mieści się w ich głowach. Tak więc po X latach edukacji języka obcego potrafiłam zakomunikować, że coś mnie boli bądź poprosić o rachunek. Oczywiście niczym szanujący się mieszkaniec Lakonii musiało to być najlepiej w 1 bądź 2 słowach. Bo przecież układanie zdań jest przeterminowane a i lepiej poruszać trochę rękami...bo i tak każdy zrozumie (a aktywność fizyczna w modzie :D). Teraz, chcąc zrobić coś w końcu porządnie, człowiek dziwi się, że w 3 miesiące można nadrobić to co szkolnictwo zrobiło w 3 lata. MOŻNA! Wystarczy się ogarnąć i siąść do książek ;] Więc zostawiam Was, kończąc tym jakże pozytywnym akcentem zmierzam ku mojemu posłaniu aby zanurzyć się w bezdenny świat nauki.
A karteczka już trochę przeterminowana, nawet nie pamiętam kiedy była robiona. Aczkolwiek efekt "na żywo" był całkiem uroczy :))

Every places are made of a thousands stories, some of them are yours.

Czyli coś o podróżowaniu maptia.com

►Drewniane czekoladki

Nie wierzę w szczęście. Nie wierzę również w nieszczęście. Istnieje to tylko na scenie albo na ekranie, albo w książkach, w życiu się nie zdarza. Wierzę tylko w jedno: że życie nagradza zasługi (proporcjonalnie do wrodzonych talentów) i k a r z e (podwójnie!) za niewypełnianie obowiązków.

Francis Scott Fitzgerald

Dziś posłużę się pewną historią, którą opowiadała mi dawno temu moja mama i ostatnio często wracam do niej myślami. No może nie tak dawno, ale motyw opowiadań sprzed wielu lat jest bardziej chwytny :D. Z ciekawości wpisałam kilka pamiętanych przeze mnie słów i znalazłam tę historię w całości (ach te niezmierzone czeluście internetów ;p). Zachęcam do przeczytania i refleksji!
Przypowieść o białym koniu - autor nieznany (? jak ktoś się doszukał to proszę dać znać).
W zamierzchłych czasach, a może znowu nie tak dawno, żył pewien stary człowiek. Działo się to może w Chinach, albo gdzie indziej, ale na pewno daleko stąd. Ten stary człowiek, nazwijmy go po prostu Starcem, miał wspaniałego, białego konia. Był to najwspanialszy koń w całym cesarstwie. I wielu możnowładców słało do starca swoich służących, którzy mieli za zadanie odkupić od niego tego wspaniałego rumaka. Obiecywali dużo pieniędzy, a nawet pałace. Ale Starzec odmawiał. Mówił, że ten biały koń jest dla niego jak przyjaciel. A przyjaciela się nie sprzedaje. I wszyscy ludzie z wioski, którzy przychodzili do Starca, śmiali się i mówili:
 - "oj, ty głupi, głupi... Jesteś biedny, mieszkasz w nędznej chacie. Gdybyś sprzedał swojego konia, żyłbyś w dostatku. Postępujesz nierozsądnie!"
 -" Nie wiadomo, co dobre, a co złe - odpowiadał starzec - tylko Bóg i Czas wiedzą, co jest dobre, a co złe." Pewnego wiosennego poranka piękny, biały koń nagle zniknął. Stajnia była pusta. Nie było wiadomo, czy ktoś go skradł, czy też przydarzyło się coś innego. Wtedy ludzie z tej wsi, a może też i inni, przychodzili do Starca i mówili:
 - "oj, niedobrze, postąpiłeś wtedy nierozsądnie i źle! Gdybyś sprzedał białego konia, żyłbyś dzisiaj w pałacu i w dostatku. A teraz, głupi, nie masz ani konia, ani pałacu, ani pieniędzy. Oj, niedobrze!"
 -"Nie wiadomo, czy to dobrze, czy to źle - odpowiadał Starzec - tylko Bóg i Czas wiedzą, co jest dobre, a co złe." Minęło kilka dni, albo kilka tygodni, a może trwało to jeszcze dłużej, i biały koń wrócił! Wrócił, ale nie sam. Przyprowadził ze sobą cały tabun wspaniałych, dzikich koni! I w tej jednej chwili Starzec stał się bardzo bogaty... W całej wsi, i w całej okolicy, aż wrzało z powodu tej nagłej odmiany w życiu Starca! Wszyscy mu zazdrościli. Ludzie przychodzili do niego i mówili: 
- "oj, tobie to się dobrze wiedzie! Masz swego wspaniałego konia i masz jeszcze całe stado wspaniałych koni! Teraz jesteś bogaty. Dopisało ci szczęście!" 
- "Nie wiadomo, czy to dobrze, czy to źle - odpowiadał Starzec - tylko Bóg i Czas wiedzą, co jest dobre, a co złe!" Znowu minęło kilka dni, a może kilka tygodni. Najstarszy, i jedyny, syn Starca ujeżdżał dzikiego rumaka. Ten koń był rzeczywiście dziki i nieokiełznany. Zrzucił młodzieńca z grzbietu, a ten spadając na ziemię, złamał sobie nogę. A były to czasy, kiedy złamanie nogi oznaczało kalectwo do końca życia. I tym razem, ludzie z całej wsi przychodzili do Starca i mówili:
 -"oj, co za nieszczęście! Twój syn, jedyny, miał być dla ciebie na stare lata pociechą. A teraz będzie kaleką... Oj, niedobrze! Gdybyś wtedy sprzedał białego konia, twój syn byłby dzisiaj zdrowy." 
- "Nie wiadomo, czy to dobrze, czy to źle - odpowiadał Starzec - tylko Bóg i Czas wiedzą, co jest dobre, a co złe." Minęło jeszcze kilka dni, a może kilka tygodni. Do wsi przyjechali werbownicy i zabrali wszystkich zdrowych synów do wojska. A były to czasy, gdy do wojska szło się na długie lata i wielu nigdy nie wracało. Dlatego we wiosce zapanował wielki smutek. Teraz ludzie z całej wsi przychodzili do Starca i mówili: 
- "oj, wielkie nieszczęście nas spotkało. Wszyscy nasi synowie poszli na wojnę. I nie wiadomo, czy kiedyś któryś powróci. Tobie to dobrze! Wprawdzie twój syn jest kaleką, ale masz go przy sobie. Może być dla ciebie pociechą na stare lata."
 - "Nie wiadomo, czy to dobrze, czy to źle - odpowiadał Starzec - tylko Bóg i Czas wiedzą, co jest dobre, a co złe."

Kolczyki z sutaszu robione na zamówienie tuż przed Wigilią. Tak szybko zapakowałam, że nie zdążyłam zrobić porządnych zdjęć. Mam nadzieję, że przypadły do gustu i będą się dobrze nosiły :)

 Uwaga! Książki zmieniają mózg,

czyli neurobiologia literatury.

►Don't blink

Tak właśnie robią młodzi ludzie. Ciągle na coś czekają. Wydaje im się, że życie jeszcze się nie zaczęło. Że zacznie się za tydzień, za miesiąc, ale jeszcze nie teraz. A potem nagle człowiek robi się za stary i wtedy zadaje sobie pytanie, czym było całe to czekanie. Ale wtedy jest już za późno... 

Cierpkość wiśni, Izabela Sowa.

Jakimś cudem zaczęłam nowy rok z nowymi siłami i chęcią do kreowania swojego życia ;). Dużo się dzieje w mojej głowie i sama tego nie ogarniam a jako, że daru przelewania na papier tudzież ekran swoich myśli zbytnio nie mam to wysługuję się innymi. Stąd po części pomysł wyszukiwania chwytnych (dla mnie) cytatów i rozpoczynania od nich postów by mieć punkt zaczepienia. A dziś, zupełnie przypadkowo natrafiłam na wpis Pawła Bieleckiego "Jesteś młody tylko raz". Coś w tym jest, nie sądzicie? Nie powiem, że jestem ogromną fanką życia "na spontana" i braku odpowiedzialności ale zbytnia zachowawczość też nie jest dobra. Miło by było jednak coś kiedyś wspominać. A najlepsze wspomnienia są z czasów młodości... i bynajmniej nie chodzi mi o libacje alkoholowe. Bo faktycznie motyw "tyrania" przez całe życie po to by opływać w luksusy i wyjeżdżać na ekskluzywne wakacje dla emerytów mnie nie fascynuje (na razie ;d). Żyć, nie mrugać... Wyłączyć TV, facebooka, kolejny odcinek filmików na YT (które puszczasz tylko dlatego, że nie chce Ci się podnieść z krzesła lub komplenie nie kontrolujesz palca który sam klika na kolejne linki) i zrobić coś dla siebie ;) Życzę powodzenia!

Rysunek z serii: "nie bierz się za coś czego nie ogarniasz, kiedy chcesz zrobić coś ładnego". Chyba jednak pomysł akwareli nie był zbytnio udany, no ale cóż poradzić, człowiek uczy się na błędach. Mimo to rysunek dumnie prezentuje się na ścianie mojego pokoju i prezentuje moje ""wybitne"" zdolności ogarniania perspektywy ;p.

"Asked him what's the secret to life
He looked up from his old pipe
Laughed and said "All I can say is.
 Don't blink..."

►Weny!

Aby powstrzymać się od sądzenia bliźnich, trzeba mieć ogromny zapas ufności. Do dziś pozostała mi obawa, że coś istotnego przeoczę, że coś mi się wymknie, jeśli nie będę pamiętał, iż poczucie fundamentalnych zasad przyzwoitości

 nie wszystkim przy urodzeniu jest równo dane.

Ile razy masz ochotę kogoś krytykować (…), przypomnij sobie, że nie wszyscy ludzie na tym świecie mieli takie możliwości jak ty.

Wielki Gatsby, Francis Scott Fitzgerald

 Jeden z filmów 2013 roku, który pozostał w mojej pamięci na dłużej - Wielki Gatsby. Jak dla mnie jest to arcydzieło.Wzruszająca historia Francis Scott Fitzgerald'a i genialne wykonanie Mark Anthony Luhrmann'a sprawiło, że z chęcią oglądnęła bym ten film po raz kolejny (co rzadko mi się zdarza). Co mnie urzekło w tej historii? Może emocje z jakimi boryka się Gatsby, klimat wydarzeń... całokształt fabuły. Wiara w pomyślność losu a może przekonanie, że jesteśmy w stanie stworzyć swój własny świat jeżeli tylko chcemy. Polecam film, a dla bardziej wytrwałych książkę ;)) Sama nie miała jeszcze okazji jej przeczytać ale skoro książki najczęściej są ciekawsze i bogatsze od filmów... 

Upragniony czas świąt właśnie się kończy. Miałam ogromną chęć odpoczęcia i wyspania się, w końcu... Wyczekiwane dni mijają a mój plan ciągle nie jest zrealizowany w 100%... Norma ;). Tydzień przed Bożym Narodzeniem był bardzo pracowity, 3 pary sutaszowych kolczyków i 4 zarwane nocki (bo przecież największa wena i chęć do pracy nawiedza Cię o 23 a później jest jak z dobrą książką... "jeszcze jeden rozdział" ;p). Mimo tego czas jak najbardziej pozytywny :) 

Z okazji nadchodzącego roku 2014 życzę Wam dużo sił do życia i dążenia do wyznaczonych sobie celów! Znalezienia w życiu pasji, czegoś (co nie jest alkoholem) co umożliwi Wam oderwanie się od spraw codziennych i da pełen relaks. Czasu dla siebie, rodziny i przyjaciół! Weny! Miłości! *nie tylko do najbliższych... i nowych wyzwań które motywują i budują, sprawiając, że jest się lepszym człowiekiem.
Bywajcie zdrów!

Teledyski też mogą 

być wartościowe... 

albo chociaż ciekawe:

top-ten-videos-of-2013

►Does an angel contemplate my fate?

Nie we wszystko, co widzą twoje oczy, powinieneś wierzyć. 

Obraz rzeczywistości, jaki podsuwają nam nasze oczy, 

jest tylko iluzją, efektem optycznym. 

Światła września, Carlos Ruiz Zafone

Czy ktoś podjął wyzwanie rzucone w ostatnim poście? Mam szczerą nadzieję, że chociaż jedna osoba wzięła to na poważnie ;) Mikołajki już za nami czyli klimat świąt oficjalnie rozpoczęty. Czy ta cała szopka w ogóle jest potrzebna? Wydaję mi się, że jak najbardziej... Jak często mówiliśmy "za 3 dni Wigilia a ja w ogóle nie 'czuję' świąt" (a mikołaje w Lidlu stoją już od początku listopada). Mimo pełnej komercji to przynajmniej owy motyw cieszy oko i daje pewne złudzenie, że świat w ten miesiąc staje się taki... przytulny :) Czas zadumy, przemyśleń, na które normalnie nie mamy czasu ani ochoty a w te dni umysł sam pracuję na dziwnych obrotach. Zastanówcie się jak wyglądały by święta bez tej całej otoczki. Bez Kevina, ciężarówki z Coca-coli ;p A najlepsze jest to, że Boże Narodzenie to jednak święto religijne. Które inne święto z religii świata w takim stopniu wpłynęło na kulturę? Czy to nie jest genialne? W jakimś sensie wszyscy obchodzimy urodziny Jezusa Chrystusa, Pana i Zbawiciela. Może obchodzimy to za dużo powiedziane... ale coś w tym jest, nie sądzicie?

Aniołek z masy solnej czyli klasyka gatunku ;) Chyba nie wymaga większego komentarza.

I sit and wait -Does an angel contemplate my fate?
And do they know The places where we go?
When we're grey and old 'cuz I have been told
That salvation lets their wings unfold ...

►Śnieżnobiały uśmiech

Po­daruj uśmiech swój, tym których na­pot­kałeś na ja­wie i w swym śnie, 

a może ktoś ska­zany na sa­mot­ność, og­rze­je się twym ciepłem, za­pom­ni o kłopotach...  

Ryszard Riedel

Na prawdę czasami nie zdajemy sobie sprawy jak małe gesty mogą wpłynąć na życie. Bo przecież w życiu piękne są tylko chwilę...pam pam pam parara rara... :D Zwykły uśmiech a może dać tak wiele, nie sądzicie? Pamiętacie chwilę kiedy nieoczekiwanie uśmiechnął się do was przechodzień? Tak jakoś od razu milej i dzień stał się choć trochę pogodniejszy, czyż nie? Niestety bywa i tak, że użycie 17 mięśni przez jeden krótki moment może się komuś wydawać za dużym wyzwaniem. Co po niektórzy to penie po takim wysiłku mogliby mieć zakwasy na policzkach. Ale nie dramatyzujmy tylko zacznijmy od siebie! Moi mili, rzucam Wam wyzwanie. Każdy kto przeczyta ten post może czuć się zobowiązany albo przynajmniej podświadomie naprowadzony by przełamać jesienną chandrę uśmiechem. Jest bardzo dużo okazji żeby zrobić coś dobrego i na dodatek nie wymagającego zbyt dużo od nas ;)

Kolczyki wykonane w któreś z letnich popołudni. Są tak wyjątkowe, że jeszcze ani razu nie widziały świata oprócz chwil podczas ich wykonywania ;) Leżą sobie ukryte i czekają na "wyjątkową okazję"... Ciekawe czy ona kiedykolwiek nadejdzie.

Klimatycznie na długie jesienne wieczory

>soundtrack Hobbit
a jak ktoś brzdękoli na gitarze
HOMEM IV ;)

►Jesienny liść

Burze, mgły nieraz dadzą ci się we zna­ki. 

Myśl wte­dy o tych, którzy zaz­na­li te­go wszys­tkiego przed tobą

 i pow­tarzaj so­bie tyl­ko: sko­ro in­ni da­li so­bie z tym radę, można dać so­bie z tym radę.

Antoine de Saint-Exupéry

Jest szkatułka - jest sutasz!
Przepraszam wszystkich za nieregularne dodawanie postów. Ale spójrzcie na to z innej strony, istnieje element zaskoczenia :D Nigdy nie wiadomo kiedy coś nowego się tu pojawi. I jak już traci się nadzieję nagle... update! Powyższy cytat jednoznacznie wygrywa konkurs na myśl tego roku. Szukałam czegoś o mgle a tu taka perełka ;) Dlaczego o mgle? Bo ostatnio bywa, że moje rozkminy są bardzo... nieprzeciętne. I będąc na wyjeździe zachwycałam się tym, że dzięki mgle widać zachodzące za siebie góry. Gdyby nie ona krajobraz pozostałby taki dwuwymiarowy, wszystko zlałoby się w jedną zieloną "tapetę". A tutaj taka rzecz, która przeważnie utrudnia nam zobaczenie czegokolwiek i nie kojarzy nam się z czymś pożytecznym, sprawiła coś odwrotnego. Oddzieliła granicę gór i "wlała" się w małą dolinkę...Taki paradoks - czujecie?
Wzór zaprojektowany czekał na zrobienie wyjątkowo krótko, bo tylko kilka dni. Czasy wakacyjnej beztroski :) Ostatecznie broszka została przyszyta do góralskiej wstążki i aktualnie noszona jest jako bransoletka.

 

Nobel z fizyki? Uczcijmy to piosenką:

Higgs Boson Blues polecam!

Nawet tym co nie lubią tej dziedziny nauk ^^'

►Romania trip!

Jedziesz do Rumunii? Lepiej weź kałasznikowa i ubezpiecz się na życie!

~przewodnik po Rumunii

Czyli krótko o tym jak postrzegamy ten (niezbyt) odległy nam kraj ;). Cytat - autentyk, ze wstępu jakiegoś przewodnika o trochę nie aktualnej dacie (wydanie 2001r.). Ku zdziwieniu niektórych był on dodany w formie żartu. Groteski stereotypu co ludzie myślą słysząc "Rumunia". Od razu skojarzyło mi się to z typowym myśleniem Amerykanina o Polsce (oczywiście sprzed kilkunastu lat) ... czy oni mają telewizory? a prąd w ogóle jest? Ale mięso to macie tak na co dzień czy tylko od święta? Sama nie jestem lepsza... tuż po rezerwacji miejsc na wycieczkę miałam poważne obawy czy dotrzemy z niej cali i zdrowi ^^. I czy w ogóle jest sens jechać do tak dzikiego kraju. Nawet po wstępnym zapoznaniu się z miejscami do których mieliśmy się udać (nie ma lipy, trzeba wiedzieć gdzie się jedzie i potrafić wychwytywać najmniejsze błędy przewodnika ;p) stwierdziłam, że najprawdopodobniej szału nie będzie. W skrócie: wesoły cmentarz, monastyr, monastyr, monastyr, cerkiew i więcej cerkwi, kościoły warowne, Bukareszt, zamki, zameczki i klimatyczne uliczki (w tym najwęższa w Europie- Sfora). I alkoholowy hit wyjazdu czyli śliwowica. Tak szczerze mówiąc to nie ma o czym opowiadać. Teraz pewnie pomyśleliście "a jednak, ubóstwo i zacofanie". Nie w tym rzecz! To trzeba zobaczyć na własne oczy i poczuć klimat rumuńskich wsi i miasteczek. Mimo biedy, która jest widoczna (ale nie ma się co dziwić, rządy Ceaușescu trwały do 1989r, a demokraci przejęli rządy dopiero w 1996r) wydaje mi się, że ludziom tam żyje się dosyć spokojnie i dobrze. Dni płyną wolno, ważne jest to czy ma się dach nad głową i jedzenie. Plan wyjazdu obejmował zabytki w różnych zakątkach państwa więc Przewodnik musiał się trochę naprodukować żeby przybliżyć zwykłym śmiertelnikom z grubsza historie każdego regionu, miejsca, obiektu. Na szczęście mieliśmy do czynienia z historykiem-pasjonatem. Jakakolwiek próba opowiedzenia ciekawostek wyczytanych w Wikipedii była daremna (a uwierzcie, że przewodnicy są różni, zdarzają się nawet "perełki" czytający ze swoich magicznych notatek napisanych w 77'r. ;p). Mogłabym pisać o tym wyjeździe jeszcze dobrych parę godzin bo było chwilami na prawdę zabawnie a czasami dobijająco beznadziejnie, cała paleta emocji ;p Najbardziej utkwiły mi w pamięci piękne tkane dywany, magiczna Sighisoara, autentyczność (słowo klucz wycieczki) i relaks, którego doświadczyłam w szczególności podczas oglądania widoków zza szyby autobusu. A te chwilę, akurat trwały niekiedy bardzo długo. Podziękowania należą się kierowcom za dowiezienie wszystkich w całości do Polski :D Karpaty północne deszczową nocą są na prawdę przerażające. Good job! Nie zapominając oczywiście o panu Przewodniku i jego historycznych wywodach ;) I mój plan na przyszłość: wybiorę się tam kiedyś na motorze! Ktoś się pisze? ;p
A poniższa mapka to efekt wakacyjnej edukacji :D Taka trochę bazgranina ale ile w tym emocji! Bezcenne ;) 

I coś nowego trafiło do mojej playlisty!

Klasycznie - George Enescu

►Tak po prostu, Johnny

Człowiek jest najgłębiej uzależniony od swego odbicia w duszy drugiego, 

chociażby ta dusza była kretyniczna.

Witold Gombrowicz

Wakacje w wymiarze szkolnym się skończyły i to oznacza, że prac będzie przybywać w znacznie zmniejszonym tempie. Mój plan działania na ten rok jest bardzo napięty i chciałabym go spełnić w całości. Rzeczy które rozpraszają działają na niekorzyść... niestety. Można powiedzieć, bez przesady, godzina wolnego dobrze zrobi a tym samym rozwijamy się w swojej pasji. No tak, ale moje myśli są szybsze niż prędkość światła i zaczynając pracę, nie potrafię jej tak po prostu przerwać. A nawet jeżeli już to zrobię, to nie potrafię się skupić bo ciągle myślę o niedokończonym projekcie... Tak to już jest z "nałogami". Ciężej jest dawkować niż odciąć się zupełnie. Mam nadzieję, że lekarstwem na jesienną chandrę będą dla mnie dźwięki strun moich gitar.
Poniższy rysunek był prezentem dla przyjaciółki mającej równie wielkiego hopla na punkcie Johnnego jak ja ;) (dla zainteresowanych w lipcowym Rolling Stones ciekawy wywiad z Deppem). Oczywiście zdjęcia nie odwzorowują pełnego uroku rysunku. Czas tworzenia: ok. 7h.Ołówki: F, 2B, 6B. Format A4. A te dwie kropki po lewej stronie to wada mojego obiektywu... Obiektyw to za dużo powiedziane, szybki w aparacie.

Polecam obejrzeć! 

6 minut które mogą zmienić Twoje nastawienie :)

Dream! Motivational video.

►Jogurt borówkowy.

The noblest pleasure is the joy of understanding.

Leonardo Da Vinci

Nie wiem dlaczego coraz częściej przy wymyślaniu nazwy wpisu mam skojarzenia gastronomiczne. Najwidoczniej podświadomie stwierdzam, że moje twory wyglądają całkiem smakowicie ;p. I jeżeli ktoś się jakimś cudem nastawił na genialny przepis borówkowego jogurtu "light" który przyśpiesza przemianę materii sprawiając, że czujemy się coraz lepiej i lżej, to się niestety rozczaruję :( Chociaż borówki zdrowe, wspomagają pamięć i zmęczone oczy (np.od wakacyjnych posiedzeń przy komputerze). Więc warto się czasem na nie skusić ;p.

Aktualnie jestem zachwycona osobą Leonarda. Życiem, twórczością, osobowością. Jego szkice są świetne i mega inspirujące. Był, jak to mówiono, bękartem przez co nie mógł studiować. Wiedzę zdobywał poprzez doświadczenie. Często szukał natchnienia i myśli konstrukcyjnych w przyrodzie... Bo któż inny jak nie Bóg stwarza najlepsze rozwiązania? A najbardziej genialna była jego motywacja i ciągła chęć poszukiwania odpowiedzi. Można powiedzieć "no tak ale w jego czasach było tyle do odkrycia i wynalezienia. A teraz? Żeby coś odkryć trzeba mieć wiedzę profesora nauk." I wracamy do scrollowania kwejka, fejsbuka. Brak w nas chęci do zrozumienia otaczającego świata, nie sądzicie? Nie chce nam się zadawać pytań (bo akurat w naszych czasach znalezienie odpowiedzi jest stosunkowo łatwe).

Jest drewniana szkatułka- jest sutasz. Jeden z pierwszych projektów w których dorobienie drugiego kolczyka sprawiło mi nie lada trudności. Najwięcej ich było z... podjęciem pracy. Kolczyki prezentują się bogato i elegancko, mimo nierówności... Wciąż się szkolę. Są dosyć duże ok. 9 cm, więc raczej nie nadają się na co dzień ale np. na sesje zdjęciowe, wyjątkowe okoliczności. No chyba, że ktoś lubi się wyróżniać codziennie ;) 

Demony Da Vinci

►Sarcasm? Speak fluently.

You know, sarcasm is the lowest form of wit.

And yet it is still extremely funny. 

Cecelia Ahern, The Time of My Life.

Nie będę się dziś rozpisywać o sarkastycznych wypowiedziach i mojej opinii na ten temat. Niby jest śmiesznie ale niektórzy go nadużywają. Jakby chcieli pokazać jacy są inteligentni, a całe pospólstwo "nie ogarnia". Tak do wiadomości... czasami pokora też jest ważna i uprzejme zwrócenie uwagi nie umniejsza inteligencji bądź obeznania. Macie coś do dodania? Chętnie poczytam.
Koszulka przerobiona ze zwykłego T-shirtu, popularnego na salach gimnastycznych w podstawówce (nawet rozmiar adekwatny do tych czasów). Poszły w ruch nożyczki, zajzwyklejszy barwnik do tkanin, i farby akrylowe. Bluzka nie była gotowana w barwniku tylko zamaczana we wrzątku, przez co po kilku praniach nie będzie już tak pięknie wyglądać ;d Ale jeżeli chodzi o napisy to jak na razie wszystko trzyma się bez zarzutu. Został on wcześniej zaprasowany i malując ograniczałam jak tylko mogę używanie wody. Projekt wykonany w PFS (szablon koszulki zapożyczony) wyglądał jak poniżej. Ja jestem usatysfakcjonowana efektem. Rysowane od ręki.

 A może warto wiedzieć

coś więcej o tkaninach.